Motor był na początku XX wieku niesamowicie popularnym środkiem transportu w Ameryce, czego główną przyczyną była cena. Motory w szczególności w porównaniu z samochodami tego okresu, były niewiarygodnie tanim środkiem transportu. Pierwszą amerykańską firmą, która zajmowała się masową produkcją motocykli była utworzona w 1901 r.  Indian Motorcycle Company. Jej założycielami byli Georg M. Hendee oraz Carl Oscar Hedstrom. Dwa lata później powstał The Harley-Davidson Motor Company[1]. Tego samego roku (1903)  z inicjatywy The New York Motorcycle Club utworzono Federation of American Motorcyclists, pierwszą organizację mająca na celu ochronę praw motocyklistów[2], później przekształconą w American Motorcycle Association(AMA).

  Pierwszym klubem motocyklowym, który przetrwał do dzisiaj jest, powstały w 1935 McCook Outlaws, obecnie znany jako Outlaws Motorcycle Club. Głównym powodem dla którego zrzeszano się w tym klubie była chęć pokonywania długich tras, co było nie lada wyzwaniem na nieutwardzonych, wyboistych drogach, oraz organizowanie wyścigów.[3]

titel

Oficialne logo Outlaw MC World (http://www.outlawsmcworld.com)


  Rozwój gangów motocyklowych chwilowo zwolnił wraz z wybuchem II wojny światowej. Po zakończeniu działań zbrojnych do Stanów Zjednoczonych zaczęli powracać młodzi ludzie, którzy często nie potrafili się odnaleźć w nowej spokojnej rzeczywistości. Podczas wojny wytworzyły się pomiędzy nimi silne więzi, wielu potrafiło jeździć na motorach i szukało silnych wrażeń. Poskutkowało to powstaniem wielu nowych gangów złożonych z przyjaciół-weteranów.

  Jednym z takich klubów był Pissed Off Bastards Of Bloomington (P.O.B.O.B.), utworzony w 1945 roku przez Otto Friedliego. W 1947 r. członkowie P.O.B.O.B. pojechali na wyścigi Gypsy Tour organizowane przez AMA w miasteczku Hollister. Były to najpopularniejsze wyścigi motocyklowe w kraju, w związku z czym do miasta zjechało wielu motocyklistów zarówno zrzeszonych jak i nie zrzeszonych w AMA. Uczestnicy wydarzenia, po wypiciu odpowiedniej ilości piwa, postanowili pojeździć po ulicach Hollister. Zaowocowało to zniszczeniem kilku  witryn sklepowych i aresztowaniem. Całe zdarzenie zostało wyolbrzymione przez prasę. Opisywano je wręcz jako akt terroryzmu. Motocykliści mieli wszczynać bójki i przejeżdżać przez restauracje. Całej sytuacji nie pomogło zdjęcie zrobione przez Barney’a Petersona uznane za obraz typowego motocyklisty:

lifemagazinephoto

   W konsekwencji AMA miało wydać oświadczenie zapewniające, że  99% motocyklistów to dobrzy przestrzegający prawa obywatele. W związku z tym autorstwo terminu one-percenter (ang. „Jedno-procentowiec”. Określenie używane w stosunku do członków gangów motocyklowych powstałych po zamieszkach w Hollister[4]) zostało przypisane AMA. Chociaż samo stowarzyszenie twierdzi, że nigdy takiego oświadczenia nie napisało[5]. Niedługo po tych wydarzeniach Otto Friedli założył w San Bernardino w  Kalifornii nowy klub, Hells Angels Motorcycle Club (HAMC, ang. Klub Motocyklowy Anioły Piekła).

  Początkowo klub działał tylko na terenie Kalifornii, zmieniło się to jednak, gdy w  1961 r. do Aniołów dołączył oddział z Auckland w Nowej Zelandii. Przez resztę lat 60. otwierano nowe oddziały HAMC w Stanach Zjednoczonych. Pierwsza europejska jednostka została otworzona w 1969 r. w Londynie. Obecnie fillie HAMC znajdują się w Azji, Afryce, Ameryce Południowej i Ameryce Północnej, Australii oraz Europie[6].

  Istotnym momentem w historii klubu było oskarżenie dwóch członków Hells  Angels o zgwałcenie dwóch kobiet w 1964 r. Zarzuty zostały wycofane z powodu braku dowodów, ale sprawa została nagłośniona przez prasę i przykuła uwagę urzędników państwowych. W rezultacie stanowy prokurator generalny, Thomas Lynch, ogłosił prawo mówiące o zbieraniu informacji na temat outlaw motocycle gang (OMG- organizacje, których członkowie używają klubów motocyklowych do ukrycia działalności kryminalnej[7], ang. gangi motocyklowe wyjęte spod prawa). W następnym roku Lynch upublicznił raport na temat działań OMG. Raport Lyncha jest pierwszą przeprowadzoną na tak dużą skalę próbą opisania działań gangów motocyklowych jako wyraźnego niebezpieczeństwa. Po upublicznieniu raportu gazety od razu  zaczęły opisywać straszne historie z udziałem Hells Angels podtrzymując ich negatywny wizerunek. Sam klub chętnie angażował się w rozprzestrzenianie informacji na swój temat m.in. pomagając przy tworzeniu filmów o sobie, biorąc udział w audycjach radiowych, czy pozwalając Hunterowi S. Thompsonowi obcować ze sobą przez rok (pisarz amerykański, autor książki na temat gangu pt. „Hells Angells”).

   Zła sława klubu została wzmocniona w 1969 r., kiedy członek HAMC został skazany na wyrok więzienia za zabicie 18-latki na koncercie The Rolling Stones, „Gimme Shelter”. Szczegóły wydarzeń z tego dnia są nieznane. Anioły Piekła wydały oświadczenie, w którym stwierdziły, że to ofiara, Meredith Hunter, zaatakowała oraz postrzeliła jednego z członków klubu. Rzekomo postrzelonego nie można było jednak zabrać do lekarza, ponieważ był zbiegiem, a rana była powierzchowna[8]

   Hells Angels to jeden z najlepiej znanych i najbardziej rozpoznawalnych klubów motocyklowych na świecie. Obecnie oddziały HAMC znajdują się w dwudziestu siedmiu państwach świata. Hells Angels jest uznawane za organizację przestępczą. Klub uznaje się za outlaw motocycle club. Anioły Piekła są zamieszane w przemyt i produkcję marihuany oraz metamfetaminy, a także rozprowadzanie i transport m.in. kokainy, haszyszu, heroiny[9].

dump_1dump_16

Przykładowe strony z kartotek FBI na temat Hells Angels (http://vault.fbi.gov/The%20Hells%20Angels)

   Motorem Hells Angels jest Harley-Davidson, każdy członek klubu jeźdźi tą marką. Anioły można rozpoznac po  skórzanych lub jeansowych kurtkach ze skrzydlatą czaszką i literami HAMC naszytymi na plecach. Na kurtkach HAMC mają naszyte różnego rodzaju oznaczenia określającę ich rangę w grupie[10]. Jeżeli temat Aniołów Piekła Was zainteraesował, polecam przeczytanie książki Huntera S. Thompsona „Hells Angels” w, której autor opisuje swój rok spędzony z gangiem, oraz książki „Byłem Aniołem Piekła, okrutny świat motocyklowych gangów”, Yves’a Lavigne, autor w tej pracy opisuję historię Anthonego Taita, agenta FBI, który wszedł w szeregi gangu.

138

Członkowie Hells Angels na swoich Harleyach (http://www.hells-angels.com/gallery/popup.php?pic=1524958.jpg)

Autor: Justyna Bielenin

Przypisy:

[1]William L. Dulaney, “A Brief History of „Outlaw” Motorcycle Clubs”, http://ijms.nova.edu/November2005/IJMS_Artcl.Dulaney.html (dostęp 07.04.2013).

[2] The History Of The AMA,  http://www.americanmotorcyclist.com/about/history (dostęp 07.04.2013).

[3] William L. Dulaney, op..cit.

[4] Charles Montaldo, One Percenters, http://crime.about.com/od/gangsters/g/OnePercenter.htm, (dostęp, 08.04.2013).

[5] William L. Dulaney, op..cit.

[6] The beginning of Hells Angels Motorcycle club, http://www.hells-angels.com/?HA=history, (dostęp 07.04.2013)

[7] The United States Department of Justice,  http://www.justice.gov/criminal/ocgs/gangs/motorcycle.html, (dostęp 08.04.2013).

[8] William L. Dulaney, op..cit.

[9] Ibid.

[10] Randy James, A Brief History Of The Hells Angels, http://www.time.com/time/nation/article/0,8599,1914201,00.html, (dostęp 09.04.2013).

Reklamy